pakowania do żywności, poza mechanicznym zabezpieczeniem pakowanej żywności oraz funkcją estetyczną, muszą przede wszystkim zagwarantować bezpieczeństwo zdrowotne przechowywanej w nich żywności.

Dobór odpowiedniego opakowania do danej grupy produktów spożywczych wymaga dopasowania cech żywności do właściwości fizyko-mechanicznych oraz chemicznych danego materiału opakowaniowego. Wiele czynników decyduje o przydatności danego opakowania do żywności. Kryteria oceny przydatności zależą od rodzaju materiału opakowaniowego, rodzaju produktu spożywczego, systemu pakowania oraz wymagań rynku, na który dany produkt jest przeznaczony. Wspólnym kryterium oceny przydatności wszystkich opakowań do żywności jest ocena jakości zdrowotnej materiału opakowaniowego. Opakowanie jest bezpieczne i dopuszczone do kontaktu z daną grupą produktów spożywczych, pod warunkiem, że jest produkowane zgodnie z zasadami Dobrej Praktyki Produkcyjnej (GMP – Good Manufacture Practice) oraz spełnia wymagane limity. Dopuszczalne limity ustalane są w wyniku wieloletnich badań i doświadczeń przeprowadzanych przez referencyjne laboratoria europejskie. Na podstawie wyników tych badań Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA – European Food Safety Authority) ustala bezpieczne dla zdrowia konsumenta poziomy migracji i zawartości substancji chemicznych stosowanych przy produkcji opakowań przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

Opakowania do żywności nie mogą uwalniać do przechowywanych w nich produktów spożywczych składników materiału opakowaniowego w ilościach, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka lub powodować niekorzystne zmiany w składzie żywności lub pogorszyć jej właściwości organoleptyczne. Opakowania, które są bezpieczne powinny zawierać informację: „do kontaktu z żywnością”, lub symbol:

W celu zmniejszenia degradacji środowiska naturalnego producenci opakowań poszukują technologii ekologicznych, polegających na uzyskiwaniu ze źródeł odnawialnych polimerów biodegradowalnych np. polilaktyd – polimer kwasu mlekowego. Działaniem proekologicznym jest również recykling materiałowy przekładający się także na efekty ekonomiczne. Przykładem takiego działającego procesu jest recykling butelek PET (politereftalanu etylenu).

Producenci każdego rodzaju opakowań do żywności są zobowiązani do wykonywania badań jakości zdrowotnej opakowań swoich wyrobów. COBRO – Instytut Badawczy Opakowań od wielu lat świadczy usługi w zakresie takich badań oraz prowadzi działalność informacyjno-doradczą w tematyce bezpiecznych opakowań.